Jakkes, we moeten weer naar buiten, glibberend door de smerigheid. Dagen hebben we heerlijk binnen gezeten, want wat wàs het buiten weer een chaos! Laat het een uurtje sneeuwen en Nederland staat massaal in de file. Met 800 kilometer hebben we dit jaar weer een nieuw record. En de slimmeriken die denken dat ze met de NS beter af zijn, staan uren op een trein te wachten die niet komt, omdat er wat sneeuw tussen de wissels is blijven plakken. Eén binnenbrandje in zo’n NS-kantoortje en half Nederland kan ’s avonds op een veldbedje de nacht doorbrengen. En Heusden? Ach, in onze straat wordt nooit gestrooid, zelfs niet op strooiavond. Wij wonen niet aan een doorgaande route, dus er wordt bij ons ook niets geschoven. De gemeente komt daar echt haar bed niet voor uit. Dus wij ook niet. Wij blijven daarom gewoon binnen. Lekker uitslapen, lezen, voetbal of filmpje kijken, beetje internetten, heerlijk. Er staat genoeg op voorraad en in onze koelkast om enkele dagen van te leven. Bovendien ruimt het geweldig op. Door stakingen bij TNT kwam de post de laatste tijd toch al niet, dus daar zijn we aan gewend. Mogelijk dat dochterlief haar Hitkrant mist of ons manneke zijn Donald Duck, maar dat is me dan ontgaan. En de sneeuwscooter die eergisteren een oude buurman die bij het stoepje vegen uitgleed en zijn been brak in een banaan afvoerde, was voor de jeugd een regelrechte attractie. “Net wintersport, pap”, zei mijn zoon. Morgen moet hij weer naar school. Hij baalt nu al.

5-12-2010 (c) tekst: René van der Drift

Deel deze pagina