|
De teloorgang van een prominente zichtlocatie dreigt. Bij het naderen van Waalwijk zijn de kerk en de in een lijn gebouwde moskee een geweldige blikvanger. Het is wat je noemt een prachtige zichtlocatie. Wie herinnert zich niet de tv- beelden van de Tour de France 1996, waarop bij het passeren van het peloton in Drunen ingezoomd wordt op de versierde, draaiende Emmamolen? Beelden die de wereld overgingen!
Straks, als de hoge grijze schermen de dorpen Drunen, Elshout, Nieuwkuijk en Vlijmen voor altijd aan het oog onttrekken van het verkeer op de A59, verdwijnt voor deel een van de meest prominente zichtlocaties in onze gemeente. Op dit moment helemaal niet erg, omdat dit stuk cultureel erfgoed dat al decennia lang schandelijk verwaarloosd wordt, bijna niet meer te zien zal zijn. De Hertogin van Brabant, zoals de Drunense molen in 1838 genoemd is, bood in de oorlog plaats aan onderduikers en was tot 1947 nog in gebruik, maar raakte ook toen al in verval om vervolgens in 1953-1954 te worden gerestaureerd. Zie de zwart- wit foto's waarop een zeer jeugdige
Cees van Tuijl, de huidige eigenaar, deken Rooijakkers assisteert bij de zegening en waarop zijn vader samen met toenmalig burgemeester Stieger de heropening verrichtten. In 1969 is het gedaan met malen en wordt de molen een horecagelegenheid. Van alles wordt er aan- en bijgebouwd, maar helaas de buitenkant wordt vergeten en zo slaat het verval toe. Bijna is het te laat en nu wordt er gejammerd, want het oude liedje 'Wie zal dat betalen?' klinkt opnieuw. Afbreken die handel, de weg van de minste weerstand wordt hier en daar al gesuggereerd en komt erg dichtbij.
Misschien zouden afgestudeerde bouwvakkers als stage hier mooi ervaring op kunnen doen bij een 'echt' bouwwerk, want woningbouw is nu even toch niet zo actueel. En wat een thuiskomen zou het zijn als bij het naderen van de gemeente, als een baken de opgeknapte molen met complete wieken, badend in het licht van de schijnwerpers boven de schermen uitstraalt. Jaja, droom maar lekker verder!
23-12-2011 © Tekst en foto's: Ad van Kessel
Zwart-wit: coll. Janoom
|
