Terug in de tijd van het groeplopen

Es de muziekskus wir gaon marsjere, van kroeg noar kroegske, deur de straot

Wanneer ut hele durp komt kijke naor Knilleske die op 't pleintje staot

En es de zon wir feller goj schijne en lentekleure zen overal

Haolt dan oe pekske mer van de zolder want dan is het wir carnaval.

De Paljassen

We gaan naar 'De winkel op den dam', waar vroeger Mari en Riet Meesters een winkeltje hadden waar men verf, behang en aanverwante zaken kon kopen. Met Riet Meesters (90) halen we herinneringen op aan een carnavalsfenomeen waaraan eind jaren zestig een eind kwam: het groeplopen. Riet, geboren De Vaan is de tweede uit het in Vlijmen roemruchte gezin van Den Huib, waarvan alle elf kinderen op de een of andere manier jarenlang hun stempel hebben gedrukt op het Knotwilgendams carnaval. In de hofkapel, bij het gevolg en de organisatie of zoals de broer van Riet, Nico die 22 jaar als prins Huipino van Knotwilgendam door het leven ging. Allemaal droegen ze voor of achter de schermen hun steentje bij.

Mari Meesters, leider van de Paljassen in zijn 'veloerse' pekske (part. coll. Riet Meesters)

Carnaval begon vroeger nog traditioneel op zondag met de optocht. Het groeplopen waarbij de deelnemende clubs op de maandag- en dinsdagavonden in de cafés hun optreden gaven is in die tijd erg populair bij carnaval vierend Vlijmen. Als in 1958 Mari al eens meegedaan heeft met de groep die onder leiding stond van Terus de Vaan (de Kaai), waarin leden van toneelvereniging Utile Dulci, wordt door hem een nieuwe groep bestaande uit vrienden, familie en wat kennissen gevormd. Carnavalsmaandag 1961 doen ze voor het eerst mee onder de naam De Paljassen, onder leiding van Mario del Pota, met de voordracht en het lied 'De mannen zonder hoofd'(zie foto boven artikel). Riet vertelt: "De voorbereiding begon maanden van tevoren. Mari dacht eigenlijk gedurende het hele jaar na over de teksten en de muziek, die altijd door hem zelf geschreven werden. Soms schrok ik midden in de nacht wakker omdat hij weer ergens aan lag te denken en inspiratie kreeg die onmiddellijk op papier gezet moest worden. Hetzelfde gebeurde ook regelmatig onderweg in de auto. Veel moest er geoefend worden, want de cafébezoekers namen er geen genoegen mee dat er op beide dagen hetzelfde nummer opgevoerd werd. Repetities waren er één of twee per week achter in de werkplaats. Van de opgespaarde contributie werd door Wies Nicols, die in al de jaren dat De Paljassen aan het groeplopen meededen alle kostuums maakte, stof gekocht bij een marktkoopman. In Sint-Michielsgestel mocht ze eens op de zolder van de man uitzoeken of er iets bij was dat bruikbaar was. De man zei: 'Nou magde al op munne zolder en nou wilde ut nog vor mekant niks meenemen ok nog'. Gordijnstof, oftewel velours, was erg geliefd voor de kostuums."

In 1966 introduceren de Paljassen de Dansmariekes. Hier v.l.n.r., achteraan: Jan Boom, Andre de Laat, Sjaan de Laat, Tinus Nicols, Toos vd Wiel, Riet Meesters, Frans vd Wiel, Bert van Kessel, Mari en Diny Verhoeven, Riet en Wim van Engelen, Jan Meesters. Voor: Mari van Kessel, Sjan van Engelen, Corrie Boom, Gonnie Meesters en Coby Nicols, Nelis van Beurden en Mari Meesters. Part.coll. Riet Meesters

Alle elf cafés werden lopend aangedaan en Riet somt op terwijl ik meetel. "Begonnen werd er altijd bij De Noest op de Voordijk, dan via de Melie naar De Vloei, vervolgens naar Prinsen en Den Braai en door naar De Woel (nu Vue de Campagne) en Harrieke Lammers, De Witte, De Kwikkert, Pieter van Eggelen, Pietje Engel en als laatste Mopke Dekkers bij het station, die het elftal van cafés compleet maakte. In ieder café beoordeelde een jury alle groepen. Er mochten nooit twee groepen tegelijk binnen, dus moesten ze in de kou wachten tot de voorganger klaar was. De zaterdag na carnaval vond de prijsuitreiking plaats, waarbij veel bekers en weinig geldprijzen te verdienen waren. Bovendien deden De Paljassen ook nog met een praalwagen mee in de optocht en ondertussen was het kindercarnaval in opkomst, dus was er veel te regelen."De kinderen van Riet, Gonnie, Ris en Jan waren in goede handen van de vaste oppas Anneke Mik en Betje Harks, die ook voor de koffie aan het eind van de avonden zorgden. Tot die avond dat bij thuiskomst de groep twee schone slaapsters met drankfles in de hand, ronkend liggend op de bank aantroffen.

In 1969 valt het doek over het groeplopen. De mensen raken mede door tv en de veranderende tijdgeest overvoerd. Bij de laatste deelname laten De Paljassen nog één keer alle motto's van de afgelopen tien keer dat ze deelnamen aan het groeplopen de revue passeren. Veel foto's zijn de bewijzen van hoe het eens was. De Paljassen, onder leiding van Mario del Pota doen vervolgens nog jarenlang succesvol mee aan het Hitfestival en natuurlijk het Bejaardencarnaval. Nadat Mari in 1988 overlijdt, wordt het voor Riet ook allemaal wat minder. Tegenwoordig komen haar broers Kees en Huub en haar kinderen Gonnie, Ris en Arie met carnaval op bezoek. "Ik maak voor die dagen twee grote pannen soep en we kijken hier naar de optocht die voor de deur langskomt en pakken nog een lekker borreltje", zegt de rasechte Knotwilgendamse 90-jarige Riet Meesters- de Vaan.