19 december

Kerst nadert zicht- en hoorbaar. Uit radio en tv galmt voortdurend de tekst 'Baby, it's cold outside'. Om horendol van te worden. Het klaaglied over de kou heeft kennelijk de plaats ingenomen van 'Jingle bells', waar we in het verleden rondom Kerstmis mee geterroriseerd werden. En de kerst moet nog beginnen. Het duurt nog vijf dagen voordat we ons weer tegoed gaan doen aan allerlei spijzen en dranken, die vooraf besteld moeten worden, omdat ze anders 'uitverkocht' zijn. Hoezo uitverkocht? Nederland is geen Derde Wereldland. Daar valt sowieso weinig te bestellen voor kerst. Die mensen hebben de zon. Hier is het cold outside. Dan schijnen we onze huiskamer in een onwerkelijk, glimmend en kitscherig feestpaleis om te moeten toveren. Voor de sfeer. Nog steeds twijfel ik over de aanschaf van een naaldenverliezende spar, waarin de gebruikelijke prullaria en lampjes gehangen worden ter verhoging van de feestvreugde. In mijn omgeving is daar overigens weinig van te merken. De kribbigheid neemt alleen maar toe naarmate de Prettige Feestdagen naderen. Morgen meer.

20 december

Vandaag nog geen zin gehad om de dozen met kerstspullen van de zolder af te halen. Voor de zogenaamde gezelligheid heb ik maar een bosje skimmia's in een vaas voor het raam gezet. En ja hoor, vandaag druppelden ze weer binnen. De kerstkaarten! Ze stammen nog uit de tijd dat er geen telefoons bestonden, niemand last had van een file, er nog echte kaarsjes in de kerstboom brandden en Flappy, de Vlaamse reus, met kerst werd opgegeten. Toen had het sturen van een kerstkaart naar verre vrienden of bekenden of ver-weg-wonende familieleden nog zin. Je kon er tenminste nog een welgemeende wens op kwijt en de toevoeging dat er nodig weer eens contact met elkaar opgenomen moest worden. Nu krijg je kaarten van mensen die je de komende tijd minstens nog enkele keren tegenkomt. Ze kunnen mij toch ook persoonlijk fijne feestdagen of zoiets wensen. Zo'n kerstballenkaart is echt niet aan mij besteed. En het zijn altijd dezelfde personen die jou een goedbedoeld kaartje sturen met de originele tekst Prettige Kerstdagen, dat na de kerstdagen in de bus valt. Ze zijn te laat met hun hartenwens voor mij! De kans dat ze een kaartje terugkrijgen is dan ook bijna nihil. Morgen meer.

21 december

De LED-kerstverlichting in de openbare ruimte neemt dramatische vormen aan. Talloze bomen zijn het slachtoffer geworden van de versierdrift van mensen die lijden aan het Kerstsyndroom. LED it snow, LED it snow, dan zie je dat kille licht tenminste niet meer! Sneeuw? Ja, dat zouden die kerstboomversierders wel willen. Sneeuw hoort bij kerst, zeggen ze dan. Nou, dan hebben ze dit jaar mooi pech gehad, want het ziet er naar uit dat het 10 graden wordt op 25 december. Yes, dat geluk hebben ze in ieder geval niet. Het is al erg genoeg dat je 's avonds en 's nachts door een zee van licht moet om van A naar B te komen. Sommige huizen zijn zo versierd, dat als je niet beter zou weten, je zou denken dat het om sekspaleizen gaat. Nou zijn die meestal niet versierd met rendieren, arrensleeën en Kerstmannen, dus valt het wel mee met de verwarring. Maar één ding is zeker, de buitenverlichting wordt dit jaar door mij niet uitgepakt. Die blijft mooi in de doos zitten. Of de binnenverlichting wordt uitgepakt, is afhankelijk van eventuele koop van een kerstboom. Na een bezoek aan een kennis met buitenversiering aan het huis, eigengemaakte kerststukken op tafels en dressoirs en twee volledig opgetuigde bomen in de huiskamer, in zeer diverse kleurstellingen, is de animo voor de aanschaf van een kerstboom nog verder gedaald. Ik wacht op lichtpuntjes van niet-consumptieve aard. Morgen meer.

22 december

We hebben ze al weer binnen! De eerste kalenders en agenda's. Meestal worden ze ongevraagd toegestuurd of krijg je ze in je handen gedrukt, maar soms wordt ook gevraagd: "Heeft u onze kalender al gehad?" Daar sta je dan. Zeg je ja, dan lieg je, want het klopt niet. En zeg je nee, dan kom je weer thuis met de zoveelste kalender of agenda. Je wilt niemand kwetsen, want je hebt keurig thuis geleerd dat je een gegeven paard (lees agenda of kalender) niet in de bek mag kijken, dus zit er niets anders op dan de kalenders of agenda's linea recta bij het oud-papier te dumpen. Als het nou om digitale agenda's en kalenders zou gaan, dan nam ik alle reclame voor lief. Maar helaas, wat wij binnen krijgen, valt onder de categorie duffe, saaie, ouderwetse promotieartikelen, exemplaren die je nooit gebruikt, laat staan in de wc hangt. De overkoepelende branche-organisatie heeft de agenda/kalender waarschijnlijk in honderdduizenden exemplaren laten drukken en voorzien de franchise-stempel. Wat een geldverspilling! Als ik slager, garagehouder, bakker, brillenboer, administratiekantoor of bank zou zijn, dan zou ik de (oudejaars-) show stelen met een Gadget dat speciaal voor mijn bedrijf of organisatie ontworpen zou zijn. Val op! Maar doe dat a.u.b. niet met agenda's en kalenders uit de prehistorie! Morgen meer.

23 december

Tot vandaag gaat het goed. Nog steeds geen blingbling uitgepakt. Wel al de nodige bezorgers aan de deur gehad met Zelfkranten. Die denken zeker dat ik al vroeg aan het dementeren ben en vergeten ben dat de bezorging op gezette tijden te wensen overliet. Heel gehaaid hebben 'ze' de afgelopen maand wel goed bezorgd om aan het einde van het jaar te mogen komen schooien. Alsof ik op al die suffertjes zit te wachten met die tranentrekkende verhalen over enge ziektes, zielige kindertjes en onmisbare, hardwerkende vrijwilligers. Wat is er toch veel onbegrepen leed in onze samenleving! En dan die vreselijke kerstquizen, gesponsord door winkeliers die maximaal rendement uit hun advertenties willen halen. Ik geef liever wat geld aan die illegale vluchteling die met zijn Zelfkrant staat te bibberen bij de supermarkt, in de hoop dat de politie zo coulant is om hem daar te laten staan vernikkelen en de tijd besteedt aan boeven vangen. Dan kan hij van de opgehaalde centjes met Kerstmis zijn gezin te eten geven. Oh ja, voor al die mensen die beweren dat hij maar moet gaan werken, dat mag hij niet. Illegalen mogen niet werken! Die worden, als het aan de PVV ligt, allemaal het land uitgezet! Morgen meer.

24 december

Het is bijna zover. Waar haal ik de energie vandaan om de komende twee dagen fatsoenlijk door te komen? De Eerste Kerstdag zijn we uitgenodigd voor een tig-gangen-diner. Dat baart geen zorgen, omdat alles geregeld is. Je moet alleen de tijd uitzitten en hopen dat de medegasten onder de categorie Aangenaam Gezelschap vallen. De Tweede Kerstdag staat hier een gezelschap eters op de stoep, waarvoor het nodige in huis gehaald moest worden. Even een tip tussendoor: verhuis naar België, dat is belastingtechnisch nog altijd verstandiger, de huizen zijn er een stuk goedkoper en ze kennen geen Tweede Kerstdag! Aangezien dat dit jaar zeker niet meer gaat lukken, zat er niets anders op dan op voedseljacht te gaan. Het leek vandaag wel of er binnenkort een oorlog uitbreekt en iedereen aan het hamsteren was. Boodschappenkarren vol met allerhande etenswaren (kerstvoer) werden in auto's geladen. Onmogelijk dat die voedselbergen in 2 dagen verorberd worden. Als je geluk had kon je een parkeerplaats bemachtigen. Nou dat geluk is mij ten deel gevallen, met als gevolg dat we nu beschikken over een echte Gooise koelkast. Het feest kan beginnen. Misschien morgen meer.

25 december

Hallelujah, de kerstavond gelukkig overleefd. Met moeite weliswaar. Robert ten Brink gekeken met All you need is Reclame en Jort Kelder met Nep Geld. Weggezapt toen Jort kerstbomen ging omzagen. Ik kon het niet aanzien. In de uitzending van de RKK hoorde ik vervolgens zingen: 'Er is een kindeke geboren op Aard'. -Als dat maar goed gaat-, schoot even te binnen. De RKK had ook Siep ingehuurd, van De Kast. Er werd zuiver en mooi gezongen en zelfs Epke Zonderland leverde een aandeel aan deze speciale kerstuitzending. Niet op brug of rekstok, maar op gitaar. Daar wordt een mens rustig van! Dus vanmorgen wakker geworden in een aangenaam en rustig huis, zonder kerstboom, blingbling en flikkerlichten. Wel vandaag de traditionele kerstwandeling gemaakt, op advies van de Weight Watchers. Dat betekende een rondje door het dorp en gluren bij de buren. En daar was dan toch nog het lichtpuntje met een heerlijk 4-gangen-diner en een aangenaam gezelschap. Ook op de taxichauffeur die ons keurig thuis afleverde, viel niets aan te merken. Morgen zelf aan de slag met keukengerei en dergelijke. Hoe dat afloopt hoort u morgen.

26 december

Even een tukkie gedaan vanavond. Ik zat er helemaal doorheen. Hoef ook tot Oud en Nieuw niet meer te eten, alleen te drinken (alcoholvrij) om in leven te blijven. Nog een kwartiertje en het ergste festijn van 2011 zit er weer op. Wel even aan de wetenschapsquiz meegedaan. Slechts 4 goede antwoorden. Ook dat zat niet mee. Dit jaar smaakte ik het genoegen om als Kersthater de ellende wat van mij af te kunnen schrijven. Een aanrader voor iedereen die een hekel heeft aan alles wat met Kerstmis te maken heeft. Maar we zijn er nog niet, er komen nog allerlei jaaroverzichten, de 48 miljoen euro bij de Postcodeloterij, Max Prom, oudejaarshows en heel veel zielige films op tv. Vuurwerk ook. Een mens zou een winterslaap moeten kunnen houden. Op 24 december het bedje in en op 2 januari uitgeslapen wakker worden. Moet je nagaan wat je allemaal niet hoeft te doen of laten. Dat is nou eenmaal niet mogelijk. Ik begin in ieder geval met sparen, zodat volgend jaar de kerst doorgebracht kan worden op een Islamitisch eiland. Gematigd Islamitisch dan wel, want ik heb ook een gloeiende hekel aan vuurwerk. Slot.

RC 

Deel deze pagina